Ik brak een teen, maar kreeg er een hippe schoen bij

Inmiddels kan ik weer lopen (godzijdank), maar ik heb toch de dringende behoefte om nog even een ei te leggen over die zomer na de lockdown, waarin ik alsnog 24/7 aan de bank gekluisterd zat.

Ook heel nuttig voor jou, trouwens, mocht je ooit nog eens met zo’n voorvoetontlastende schoen moeten lopen. Handige tips & tricks, je weet wel.

Anyhow, picture this, mijn balkon, de laatste junidag van 2020…*

Dit is ‘m dan, de voorvoet ontlastende schoen. Hip ding, oder?

Krak, met veel bloed

Die laatste junidag was best wel warm, dus ik moest mijn muntplanten dringend voeren. Zuipschuiten zijn het. Ook de kiwietjes deden een beetje dramatisch.

Nu is de balkondrempel hier achterlijk hoog, moet je weten. En wat ik deed, geen idee, maar ik stootte dus mijn teen tegen de richel. Ik dacht ‘au!’ en ‘kut!’, want dat denk je nu eenmaal als je je teen stoot. Verder dacht ik niet heel veel, en ik ging even zitten om de kiwietjes nader te bekijken.

Toen ik dat gedaan had, begon me toch te dagen dat mijn voet nog steeds pijn deed, en toen ik keek, was daar heel erg veel bloed.

Dit was het moment dat ik toch wat pips werd.

Op de fiets naar de huisarts

Zoiets gebeurt natuurlijk alleen als iedereen aan het werk is, en ook alle huisartspraktijken middagpauze hebben tot 16 u. Ondertussen probeerde ik in de badkuip de boel te koelen met behulp van de kraan en een zak diepvriesdoperwten.

Omdat ik altijd geleerd heb dat een gebroken teen niet gebogen kan worden, probeerde ik het gemangelde ding voortdurend te buigen, wat zowaar nog re-de-lijk ging. Het bloeden hield niet op.

Ik kon uiteindelijk om 16.45 naar de huisarts. Op de fiets, helaas, want er moest onmiddellijk iets gebeuren, je bent alleen en niet helder van de stress en je bent ook nog een Hollander, dus je stapt gewoon op de fiets, op je teenslippers, zodat De Teen vrij is. Ja toch, niet dan.

… en naar de radioloog

De huisarts vermoedde dat de teen gebroken was en dat zij niet kon vaststellen wat er precies was. Belangrijke info hierbij is dat ik in Hamburg woon, en dat Duitse huisartsen er voornamelijk zijn om ziekmeldingen te schrijven en je naar een specialist te sturen.

Er werd dus fluks met een radioloog in de buurt gebeld, waar ik een uur later nog terecht kon. Het was dat moment dat ik me realiseerde dat ik niet gegeten had sinds mijn ontbijt. De fietstocht was, zullen we maar zeggen, avontuurlijk.

De radioloog stelde vast dat ik een spiraalbreuk had. Ik zag het niet, maar ik had op dat moment waarschijnlijk mijn eigen moeder nog niet eens op een foto herkend.

… en de orthopeed

De dag erna moest ik alsnog naar een orthopeed, om de foto’s te laten interpreteren en te kijken of er nog meer moest gebeuren dan het aanleggen van een tape.

Toen ik binnenkwam, had de orthopeed de foto’s al op zijn scherm, en ik, een stuk helderder dan de dag ervoor, ging bijna van mijn stokje bij de aanblik ervan.

Het was een gecompliceerd en, jawel, ‘spannend’ breukje, maar het lag gunstig, omdat mijn gewrichten niet beschadigd waren.

Een week later dacht ik een dikke 10 te halen

Een week later had ik een controle bij de orthopeed. Ik was zelf niet ontevreden.

Goed, douchen was geen optie en hangen boven de badkuip bleek ook een drama (dikke tip #1: als je enigszins kunt staan of op een stoel kunt hangen, was dan je haar in de keuken). Boodschappen doen was ook drama (dikke tip #2 als je niet kunt lopen heb je een goede reden om boodschappen te laten bezorgen, ook als je niet bejaard bent, ook in coronatijd).

Lopen kon ik niet normaal, maar ik vond het reuze meevallen met de pijn en verwachtte dus half dat het al min of meer vastgegroeid was (dikke tip #3: wrong… nieuw botmateriaal gaat redelijk snel in productie, maar na een week zit het nog niet vast).

De foto liet zien dat alles volgens plan liep en de orthopeed was tevreden. Ik niet, maar kniesoor die daarop let.

Voor de zekerheid kreeg ik een speciale schoen die de voorkant van mijn voet vrij zou houden en alles zou beter worden.

Tot het stomme ding toch nog opnieuw stuk ging

Op dag 12 begon mijn voet opeens weer behoorlijk pijn doen en kreeg het geheel een gekke kleur, namelijk blauw. (Ik houd van blauw, maar niet op mijn huid. Die is normaal gesproken gewoon ziekelijk krijtwit.)

De nieuwe foto zag er slechter uit dan de eerste, en de orthopeed stuurde me naar een chirurg. Hij vond dat ik geopereerd moest worden. (Again, ik woon in Duitsland, dat is hier normaal.)

Op een voorvoetontlastende schoen kun je dus niet lopen

De chirurg dacht daar toch heel anders over, maar vond wel dat ik nog zeker drie á vier weken met de speciale schoen moest hobbelen, ook in huis, en dat ik buitenshuis met krukken moest lopen.

Ik heb tot nu toe maar 2 mensen verteld dat ik na deze mededeling, o ja, op de fiets, met mijn kapotte voet in een speciale schoen, met 2 krukken in de hand op de fiets naar huis gegaan ben. (Ik geef toe dat dit niet per se handig was, maar al die blikken onderweg, zonder hulp aan te bieden, waren ook niet nodig geweest. Dikke tip #4: neem in zo’n geval een flippin’ taxi.)

De voorvoetontlastende schoen hielp verder geen reet: ik had niet minder pijn, ik kwam nauwelijks vooruit, en, ik wil het toch even noemen, ik werd in de supermarkt alsnog door allerlei bejaarden (!) bijna omver gemaaid.

Zes weken op mijn hol, plus x kilo’s, maar ik kan je nu wel mooie dingen aanraden

We gaan meteen verder met een wijze levensles: als je wekenlang alleen maar op je hol kan zitten en desondanks vrolijk door blijft nassen en lurken, dan is dat te merken op de weegschaal. (Dikke tip #5: probeer dat te vermijden.)

Dat gezegd hebbende raad ik je wel aan te gaan kijken (dikke tip #6):

  • The Good Fight – Dat is The Good Wife, maar dan beter, want de focus ligt op Diane Lockhart en die irritante muts Alicia komt er niet in voor. De fabulous Elsbeth Tascioni doet gelukkig wel mee. De enige die ontbreekt is Eli Gold.
  • The Golden Girls, want die blijven nu eenmaal ook bij de herhaling van de herhaling van de herhaling heerlijk. Er is een reden waarom mijn mops Dorothy Zbornak gaat heten als het eenmaal zo ver is. 😉
  • It’s me or the dog – Als je een hondje wilt, kom je vanzelf uit bij Victoria Stillwell als het om training gaat.
  • That Pug Pablo – Over mopsen gesproken, Pablo en zijn broertjes Winston en Stanly zijn té schattig.
  • The Woman in Gold – Waarin een vrouw (Helen Mirren) 60 jaar na de oorlog alles op alles zet om een Klimt die de nazi’s van haar familie stalen terug te krijgen.
  • The Stranger – Ik had heel gemengde recensies gelezen, maar ik vind deze serie dus echt erg goed, ook al is ‘The Stranger’ zelf best een irritante verschijning.
  • Criminal (UK, Spain, France, Germany) – Mocht je denken dat een serie waarin alles zich in één setting (een verhoor) afspeelt saai is, dan heb je het mis. Leuk zijn ook de subtiele verschillen tussen de verschillende landen.
  • Ben je nou echt op zoek naar de ultieme ontspanning, check dan de livestream van NASA’s space walks. Alle docu’s over het International Space Station zijn overigens ook echt fascinerend, maar de livestreams van die space walks zijn bizar ontspannend.

En dit moet je lezen:

  • Gin des Lebens, van Carsten Sebastian Henn. Het is een culinaire Krimi en je zit best een tijd te wachten tot het echt een Krimi wordt, maar het is het wachten meer dan waard. Het is een intrigerend verhaal en en passant leer je ook nog van alles over gin. En dat blijkt ook leuk te zijn als je gin zelf best vies vindt, zoals ik.
  • (Ik las nog veel meer, maar dat is allemaal zo niche dat ik je er niet mee zal vervelen. Maar als je into cosy Krimis en Duitse Regionalkrimis bent, geef een gil, want dan heb ik een miljoen tips voor je.)

Moraal van dit verhaal

Breek geen botten. En neem een abo bij Storytel om los te gaan op luisterboeken. Netflix ben ik inmiddels ook als essential gaan beschouwen.

Maar vooral: breek geen botten.

* Bepaalde gelegenheden moet je nooit aan je voorbij laten gaan, in dit geval het citeren van Sophia Petrillo.

Delen:

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Zoek je iets?