Het moet wel een beetje leuk blijven – 2021

Mijn oma (90) heeft besloten geen stomme dingen meer te doen. Daar vindt ze zichzelf te oud voor. En dus vraagt ze zich bij alles af ‘is dit leuk?’ en als het antwoord ‘nee’ is, dan wordt de activiteit gestaakt.*

Ik vind dat je hiervoor niet per se 90 hoeft te zijn. Goed, er zijn altijd dingen die niet leuk zijn en die toch moeten of die toch gebeuren. Maar er zijn ook veel dingen die we doen of juist laten terwijl daar echt geen reden voor is.

Het leven is bijvoorbeeld te kort voor slechte wijn. En ook voor smerige kaas, trouwens. Of voor rubber dat doet alsof het kaas is. Gatverdedamme. (Ik kijk jou aan, ‘Quäse’! Blergh.)

Waar gaan we het dus over hebben vandaag? Nou, dit:

Maar goed. Voor ik helemaal afdwaal, deze blog gaat dus over stoppen met dingen doen die je doet omdat je denkt dat het moet. Maar waar je eigenlijk geen lol in hebt. En over dingen wél doen alleen omdat je er blij van wordt. En wat ik daar dit jaar mee van plan ben.

Voor we daarin duiken, wil ik nog even in de groep gooien wat ik op de blog van Lianne las, namelijk dit:

[E]r gaan zoveel vette projecten al dood voordat ze überhaupt ooit gemaakt zijn omdat we al meteen beginnen te mitsen-en-maren, omdat we al meteen denken aan wat andere mensen er misschien van zullen vinden, omdat we vinden dat als we het doen het toch wel tenminste zus-en-zo veel of zo groot moet zijn.

(…) Nou en?

Dan vind jij het toch leuk? Dan doe je het toch gewoon omdat jij energie krijgt van iets nieuws ondernemen? Dan vind je oom, je klasgenoot, je buurvrouw of je moeder er maar iets van?  (…)

Er sterven meer mooie, leuke, grappige en interessante projecten omdat we zelf vinden dat het niet groot(s) of perfect is en daarom niet telt, en daarom net zo goed niet gedaan kan worden.

Lianne, The Self Help Hipster

Nou, dat dus: het telt dus wél. Al koopt één iemand je product, al leest één iemand je verhaal, al doe je het alleen voor jezelf. 

Dingen die ik wél wil gaan/blijven doen

Nou, dat dus. Daarom:

Schrijven over dingen die ik interessant vind

En niet per se schrijven omdat ik mensen tips of inspiratie wil geven. Dat was precies de reden waarom ik met La Docta begonnen ben, maar ik merk toch dat ik de laatste tijd weer het gevoel heb mensen te moeten inspireren enzo. Daar heb ik helemaal niet altijd zin in, en dat zie ik terug in mijn artikelen, en in mijn zin om te schrijven. Dat was niet de bedoeling, dus we gaan even terug naar af.

Investeren in mezelf en in mijn eigen toko, en niet balen als het toch niks voor mij is

Ik ben nieuwsgierig, leer altijd graag iets bij. Het afgelopen jaar heb ik bijvoorbeeld een berg (lees: obsessief) docu’s gezien over o.a. het oude Egypte, true crime, Hamburg, architectuur, Tolkien, het opvoeden van honden. Ik volgde sites als Atlas Obscura, Scientias, The Financial Diet en Porterenee op de voet.

Ik deed een helaas oersaaie cursus over de oude Egyptenaren bij Penn State University via Coursera (echt om te janken, ik geloof nog steeds dat die man stiekem een robot was), een cursus over marketing, eentje over binnenhuisarchitectuur en boekte ook weer eens wat vooruitgang in mijn erfgoedcursus.

En daar hebben we het ook meteen: er is teveel interessant, en het gebeurt tegenwoordig vaak genoeg dat ik dan weer opgeef of dingen laat liggen. Ik heb vaak ook gewoon de concentratiespanne van een grindkorrel en dan gaan de dingen die omzet genereren voor. Daar ben ik dan meestal knorrig over, maar ik heb besloten dat ik dat in 2021 eens niet ga doen.

Dit jaar ga ik gewoon nieuwe dingen leren en doen die ik nodig heb of waar ik gewoon nieuwsgierig naar ben. Duurt het langer, prima. Wil ik er op een gegeven moment mee kappen, ook prima. 

Dit gezegd hebbende ga ik wel zorgen voor een gedegen plan voor cursussen en andere investeringen waar ik een flinke bom duiten voor moet neerleggen. Want eh, die geldboom, die heb ik nog steeds niet op het balkon staan…

Dit lijstje is natuurlijk maar beginnetje, want er is nog zo veel meer (!) dat boeiend is. (Ik heb bijvoorbeeld nog een Jip-en-Janneke haakpakket in de kast leren, en ik wil ook meubels kunnen stofferen, en… en…) Misschien kom ik uiteindelijk wel heel ergens anders uit. Vind ik ook oké. 😉

Misschien wil ik wel iets in het begrafeniswezen doen

Een tijdje terug heb ik het werk van Caitlin Doughty ontdekt en er beginnen voor mij misschien wel wat puzzelstukjes op hun plek te vallen. Want waarom gaan we eigenlijk vaak zo spastisch om met de dood? Is het niet beter om dat anders te doen en er gewoon over te praten? Er rollen in elk geval balletjes in mijn zoektocht naar zingeving in mijn werk, zullen we maar zeggen.

Een baan in loondienst overwegen?

Dit behoeft zeker nader onderzoek! Ik ben al acht jaar zzp’er en dat loopt prima. Ik heb werk, draai een prima omzet en heb de vrijheid om mijn eigen werktijden in te plannen en projecten al dan niet aan te nemen. Dat zijn behoorlijke voordelen.

Maar daar staat tegenover dat ik geen collega’s heb, geen onderdeel uitmaak van een team. Ik begin dat te missen.

Bovendien heb ik geen betaalde vakantiedagen, kan ik niet betaald ziek zijn, en soms heb ik het gevoel dat ik elke euro die mijn omzet stijgt meteen naar de zorgverzekeraar kan brengen. Ik betaal me hier als niet-getrouwde zzp’er scheel aan de zorgverzekering en de verplichte AOW-verzekering.  (Ter indicatie, ik betaal elke maand meer aan de zorgverzekering dan ik voor mijn oude woning aan huur betaalde.)

Er zijn toch dagen waarop ik denk ‘als ik in loondienst zou zijn, zou ik dit gezeur allemaal niet hebben’… Kortom, reden om te onderzoeken of ik misschien part-time in loondienst zou kunnen werken en een en ander te combineren.

En een disclaimer… (haha, ja nu al, maar deze is wel relevant)

De grootste uitdagingen waarvoor ik dit jaar (of überhaupt) sta zie je niet in dit lijstje. Die zijn mij namelijk te persoonlijk, en zoals de titel van dit stuk al zegt: het moet wel een beetje leuk blijven en mijn gezondheid hoort dus niet op het interwebs. 

Dus als je denkt ‘hè ja, gewoon een beetje Lord of the Rings lezen en filosoferen over wat ik wil gaan doen, dat kunnen we allemaal wel’, ben ik ondertussen puin aan het ruimen en bergen aan het verzetten. Of probeer dat. Misschien zeg ik er ooit nog wel eens iets over. (Maar laten we eerlijk zijn: waarschijnlijk niet. Ik vind het geen probleem om open te zijn, maar ik vind ook niet dat dit de dingen zijn die je over mij zou moeten weten voor je me ooit de hand geschud hebt een elleboog gegeven hebt.)

Kijk, hier is Popje:

Er is nog geen hond hiero, maar gelukkig is er Popje.

Dingen die ik anders ga doen

Standort Hamburg

Ach, Standort Hamburg… Ik kan je zeggen, het was bepaald geen lolletje om meer dan zeven jaar hard werken in nog geen maand bijna volledig te zien verdampen toen de coronapleuris uitbrak. Poef! Toen de regels soepeler werden en mijn mondkapjesblog perfect getimed bleek, schoten de cijfers een paar maanden tot recordhoogtes, om vervolgens met nieuwe regels, risicogebieden en lockdowns compleet in te storten. 🙁

Niet alleen de blog, maar ook al mijn andere werk in de reisbranche. Nu ben ik daar gelukkig niet van afhankelijk, maar het is gewoon naadje om iets waar je jarenlang aan gewerkt hebt in een paar weken tijd te zien verpulveren.

Het legde voor mij echter ook wel iets anders bloot, namelijk een gebrek aan motivatie en een gevoel van klaar zijn met de reiswereld. Op Standort Hamburg deel ik sowieso liever Geheimtipps dan de grote bezienswaardigheden die je in alle gidsen vindt. Ik duik liever de geschiedenis in en schrijf liever over architectuur dan dat ik bijhoud waar je moet gaan eten of slapen, of waar je uit kunt gaan. Voor mijzelf is reizen bovendien al best een tijd geen grote must meer. Ik heb behoefte aan een thuis, een anker, en als ik op reis ben, dan wil ik dat gewoon privé doen, zonder er iets mee te moeten voor mijn werk.

De reisinfo blijft natuurlijk op Standort Hamburg beschikbaar en ik houd die info ook ook up-to-date. Ik zal ook hopelijk heus nog wel eens over andere bestemmingen in Duitsland schrijven. Maar verder ga ik vooral uitzoeken hoe Standort Hamburg ook voor mij weer leuk kan worden.

Grenzen stellen

Ik geloof dat het een goed idee is om mijn eigen raad weer eens beter ter harte te nemen, zowel zakelijk als privé.

Yoga

Twijfelgeval. Dilemma. Hoe je het wilt noemen. Ik vind yoga verschrikkelijk, ook al doe ik het al járen bij vlagen zelfs regelmatig. Frustrerend, confronterend met wat ik niet kan. En saai, zo vreselijk saai. Het recept ook om te piekeren over alles. (Dat met ‘je hoofd leeg’ in combinatie met yoga heb ik echt nooit begrepen.) Maar ja, doe ik hier helemaal niks aan, dan ben ik in no-time een stijve hark. De oplossing: korte lesjes en oefeningen van max. 10-20 minuten en flink de variatie erin houden. Met de volle 1% vooruit, dus. 😉

Social media

Ik ben wappiemoe. Discussiemoe. Kijk-mij-eens-geestig-zijn-moe. Ik ken via Twitter absoluut toffe Leude, hoor. Maar… tegen allerlei wappies valt niet op te blocken, en sommige mensen die ik op zich best hoog heb zitten komen opeens met allerlei dingen aan die ik gewoon echt niet wil weten.

Twitter woont dus niet meer op mijn telefoon, ik heb mijn lijsten eens flink opgeschoond en ik kijk op mijn laptop minder vaak op Twitter. Rust! (Toegegeven, het is best wennen! Aan de andere kant: je blijkt toch verrassend weinig te missen.) 

Facebook heb ik al jaren niet meer op mijn telefoon. Mensen met wie ik echt contact heb, hebben toch mijn telefoonnummer/e-mailadres wel. Ik wil eigenlijk helemaal van FB af, maar heb het soms voor werk nodig. Nog geen oplossing voor.

Plaatjes kijken op Instagram (lees: foto’s van mopshonden) vind ik wel fijn, maar ik heb zelf nu even niet zo veel zin om regelmatig te posten. Komt misschien wel weer.

2021 – wir sind gespannt!

Dingen ik niet meer ga doen

Ik ga niet meer proberen dingen te doen of leuk te vinden omdat ik denk dat dat nu eenmaal ‘moet’ of ‘nodig is om erbij te horen’**:

  • Ik ga gewoon maar eens accepteren dat ik de schurft aan mijn camera heb en dat ik fotograferen niet leuk meer vind. En dat ik uiteindelijk gewoon weer een systeemcamera wil, maar dat ik het i.v.m. voorgenoemd gebrek aan eigen interesse nu het geld niet waard vind.
  • Koken valt ook in die categorie. Ik vind het best leuk om voor anderen te koken, maar die situatie doet zich nooit voor, en verder heb ik er geen lol in om uitgebreid in de keuken te staan. Dat deed ik ook niet per se, maar ik vond wel altijd dat ik dat ‘toch eens vaker zou moeten doen’ en dat kwam er dan natuurlijk weer nooit van.
    Ik houd wel van eten, trouwens. Dus als je voor me wilt koken… 😉
  • Over eten gesproken: me opwinden over mensen die mij de duivel vinden omdat ik geen vegetariër of veganist ben of ga worden ga ik dus ook niet meer doen. Ik eet zuivel, vlees en ja, ook koolhydraten. Ik eet weinig vlees (want bewerkelijk, zie boven, en goed vlees is ook gewoon duur en kiloknallervlees komt er hier niet in). Ik koop bewust in en verspil zo min mogelijk voedsel. Ik ken ook genoeg lekkere en simpele recepten zonder vleesch/visch (en zelfs zonder kaas! Maar dat moet je niet te erg overdrijven, vind ik.) (Ik zou echt de slechtste veganist ooit zijn.) Maar ik geloof voor mezelf niet in het geheel weglaten van dingen die ik lekker vind.
  • Accounts op social media volgen die ik niet interessant vind. Of in elk geval: een nog strenger mute & block beleid voeren.

Er is vast nog meer! Work-in-progress maar weer.

Dingen die ingewikkeld zijn…

Project Dorothy! Ik wil zo graag een hondje… het hoeft inmiddels niet eens meer per se een mops te zijn! Maar ja, de meningen zijn hier nogal verdeeld en, ook tamelijk problematisch: ik ben gewoon allergisch en ik hecht aan ademen op zich ook best veel waarde. Lastig, dus. Op het front van project leenhond is er ook weinig nieuws, want corona en contactbeperkingen hier in Duitsland. Hoewel het binnen de regels op zich nog kan (contact met 1 persoon buiten het eigen huishouden mag op dit moment nog), ben ik zelf nu liever voorzichtig met mensen die ik niet ken (en van wie ik dus niet weet of ze zich aan de regels houden).

Gelukkig heb ik voor kerst een ‘alternative dog’ gekregen, genaamd Popje, zie de foto boven. Zij is ook heel aaibaar. En ze plast niet op het parket. 😉

Moraal van dit verhaal…

Gelukkig nieuwjaar! Ik hoop dat het een volkomen normaal jaar wordt!

Mocht je nog op zoek zijn naar wat leesvoer, dan gooi ik graag deze boeken nog even op je bord:

En in het kader van MUST READ, welk jaar het ook is:

* Goed, inmiddels zijn oma’s mogelijkheden door allerlei omstandigheden tamelijk beperkt geworden, maar dan nog: als het stom is moet het stoppen, is nog steeds haar standpunt. En als het ervoor zorgt dat je haar in de war gaat ook, trouwens.
** Waarbij? Goede vraag. Kon ik zelf ook niet goed beantwoorden.

Delen:

8 Reacties

  1. Marcel
    8 januari 2021 / 21:36

    Vind het fijn te horen dat je een draad gevonden hebt om op te pakken. Succes er mee en AUB mij niet blokkeren of zo 👍

    • Fem
      Auteur
      10 januari 2021 / 18:35

      Haha, dankjewel! 🙂

  2. Leonieke
    9 januari 2021 / 07:36

    ❤️ Goeie plannen, Fem!
    Ik kijk uit naar de nieuwe inzichten en verhalen over ME, ben benieuwd naar geschiedenis die je in/over Hamburg gaat vinden en ik laat me verassen over de hond-plannen, want ja, ademen, da’s zeg maar best ons ding!

    • Fem
      Auteur
      10 januari 2021 / 18:35

      hehe, zeker! Mijn eerste boeken zijn dit weekend geleverd, hoera, de vreugde van een stapel verse boeken!

  3. Hans
    9 januari 2021 / 10:23

    Hear, hear! Zeer goed voornemen voor 2021

    • Fem
      Auteur
      10 januari 2021 / 18:34

      Dank, Hans! 🙂

  4. Janneke
    11 januari 2021 / 13:02

    Je hebt in ieder geval mij (nog meer) geïnspireerd om te doen waar ik blij van word, ongeacht wat anderen daarvan vinden 😊 Ik wens ons allebei veel succes!

    • Fem
      Auteur
      11 januari 2021 / 17:29

      Ha Janneke, tof! Ben benieuwd wat jouw plannen voor dit jaar zijn! En wens je uiteraard veel succes en plezier! 🙂

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Zoek je iets?