Met de volle… 1%

Dat lees je goed, ik stort mij ook dit jaar weer voor de volle 1% op mijn wensen, doelen en projecten!

“Nou, succes daarmee, dat gaat je niet ver brengen”, hoor ik je denken. Kan ik gelukkig mee leven. 😉 Het is mijn ambitie ook niet om ‘ver’ te komen. Mijn ambitie is ergens anders te komen, en dat te doen door elke dag een beetje te doen. Sterker nog, door elke dag iets belachelijk kleins te doen, zodat het steeds makkelijker gaat en vanzelf routine wordt.

En voor je het weet… ben je ergens anders. Of heb je het in elk geval geprobeerd.

Het probleem met 100%

Je bent super gemotiveerd. Het gaat nu écht gebeuren. Die 5 kg afvallen. Of 5 km rennen. Die ene cursus doen. Meer boeken lezen! Een nieuwe taal leren! Zelf verbouwen! Noem het maar op!

Maar wat gebeurt er vervolgens?

Nou, als je mij bent in de afgelopen jaren: nogal weinig. Het gaat me te langzaam, het lukt niet goed of gewoon helemaal niet, ik ben afgeleid, vooral veel life & shit happens. Ik denk ‘maar vroeger maakte ik toch een plan en dan deed ik het gewoon, dafuq?!’ en raak vervolgens helemaal gedemotiveerd, om te zwijgen van het geld dat ik door de plee gespoeld heb.

Jij wilt wel piano kunnen spelen, maar je wilt het niet leren.

Dit zei een psycholoog eens tegen mij. Ik vrees dat het wel klopt. Geduld is niet meer zo mijn ding.

Maar hoewel ik best genoten heb van de manier waarop Stefano Keizers Danse macabre stond te verrampeneren bij Maestro, is dat toch niet helemaal waar ik naartoe wil.

Dus ik ga er voor 1% voor: de kunst van ‘not zero’

Sinds twee jaar heb ik dus een nieuwe strategie: niet 100%, maar 1%. Of gewoon: elke dag ‘niet niks’. Elke dag iets. Iets wat nuttig is, iets wat me verder helpt, iets wat me blij maakt, iets wat nodig is. Iets.

Iets wat zó makkelijk is, dat ik het gewoon kan. Zo makkelijk dat er eigenlijk geen reden is om het niet te doen. Zo makkelijk dat het voor je het weet een gewoonte geworden is.

Lukt het niet? Ook handig om te weten! Want: dan heb ik het in elk geval geprobeerd. Ik heb iets gedaan en geconcludeerd dat het niet het ware is. Zonder er een berg geld, tijd en wat nog meer aan te verspillen. Nice. En door!

Bovendien: het mag ook gewoon maar leuk zijn, het hoeft niet altijd iets op te leveren.

Wat het oplevert? Microtriomf!

O, ja. Dit is geen succesverhaal waarin ik je nu ga vertellen dat ik sinds ik dit doe alles op een rij heb, hoor.

Dit is ook niet het moment waarop ik je ga zeggen dat ik een jaar lang van alles heb lopen half-assen en alsnog tig talen heb geleerd, een marathon heb gelopen en een nieuw bedrijf uit de grond gestampt heb.

Verre van!

Maar ik ben er toch blij mee, want ik voel me toch echt geslaagder als ik kleine dingen voor elkaar krijg, in plaats van alleen maar de hele tijd gefrustreerd te zijn dat helemaal niets (meer) lukt.

Misschien voelt het belachelijk. Of misschien voelt het juist als een enorme opgave om, ik noem maar wat, 5 pagina’s te lezen als het al een uitdaging is om überhaupt je bed te verlaten.

Maar het is niet belachelijk, en als je je bed kunt verlaten, hoe laat dat ook is, dan kun je ook meer.

In dit kader gooi ik graag ook even dit in de groep: themesong 2020 – I put on pants today. So true.

Elke stap telt. All we have to decide is what we do with the time given to us. Zei Gandalf al. And we don’t argue with Gandalf, do we. Dus ik besluit voor de 1% te gaan.

Waarom gewoontes goed werken

Als je iets vaak genoeg doet, geef je je brein het signaal ‘hey, dit is zinvol’ en dan denkt je brein ‘o, oké, nou, dan sla ik dit maar eens goed op’. Gevolg: het gaat automatisch. Fijn!

Jazeker. Als het het tenminste hebben over een goede gewoonte waar je wat aan hebt wel. Het brein maakt alleen geen onderscheid tussen goede en slechte gewoontes, dus dat extra glas wijn ‘s avonds, dat uitstelgedrag en ander niet productief gedoe zijn net zo goed stevig opgeslagen.

En dan hebben we het nog niet eens over allerlei onzekerheden (‘het lukt toch niet’, ‘ik ben het niet waard’) en vermijding (‘wat heeft het voor zin, eigenlijk’) die vaak ook nog geheel ongevraagd een duit in het zakje komen doen.

Juist daarom is het belangrijk klein te beginnen. Gewoon heel erg klein. Hoe klein, daar hebben we het zo over.

Eerst nog even dit: wat je wilt is zorgen dat wat je wilt doen routine wordt. Vergeet ‘out of the box leven’, we zijn geen hipsters en we willen gewoon beginnen.

Gewoontes zorgen dat je dingen daadwerkelijk gaat doen, omdat je hoofd er niet over na hoeft te denken. Bovendien weet je brein dan ook: als we dat doen, dan betekent dat een beloning (om te beginnen al het gevoel iets bereikt te hebben.)

Dat betekent overigens niet dat de activiteit zelf niet stevig denkwerk kan vragen (denk aan studie, het zorgen voor wereldvrede, dat werk). We hebben het hier alleen nog over het starten/doen. Daar wil je routine in hebben.

Waarom 1% goed werkt

Simpel:  1% is gewoon realistisch: dit kun je. Dit kan ik. Dit kunnen we allemaal. 

En van daaruit kunnen we verder.

En waarom je naar sommige mensen niet moet luisteren

“Als het je niet lukt, dan wil je het niet hard genoeg.”

Heb je misschien ook wel eens gehoord. Ik vaak genoeg.

Mensen die dit zeggen zijn eikels.

De meeste mensen weten niet waar je begonnen bent. Wat je achtergond is. Wat je allemaal al overwonnen hebt. Zonder fundering bouw je ook geen huis, en deze mensen hebben geen idee. Deze mensen moeten hun bek houden. Next.

We’re going on an adventure!

Maar goed.

Klinkt allemaal fijn, maar uiteindelijk wil ik wel meer dan brood kunnen kopen in het Deens. 5 km rennen doe je ook niet als je maar 3 km holt. Boeken schrijven of lezen zichzelf niet. En dat huis ruimt zichzelf ook niet op (mopper). Klopt.

Maar we zijn nu bezig met beginnen. Met kleine successen vieren. Met ontdekken: hej, het werkt, het lukt, en het is leuk!

De rest komt nog. En dat doel is altijd in je achterhoofd (en kan onderweg ook nog wijzigen, trouwens, niks mis mee!)

Hoe beginnen we het beste met die 1%?

  • Tip die je altijd hoort: houd het concreet. Helpt zeker, maar is niet altijd noodzakelijk. (Zie mijn notitie hieronder over nieuwe dingen leren.)

Dit werkt voor mij:

  • Houd het simpel. En klein. Hoe simpeler, hoe beter. Lees een kwartiertje, of een paar pagina’s, in plaats van meteen een heel hoofdstuk of een uur. En houd je daar aan! Wil je na een paar dagen meer, wunderbar. Maar houd je de eerste weken aan wat je met jezelf hebt afgesproken. Meer kan later altijd.
  • Maak het jezelf makkelijk. Leg je sportpak vast klaar, zorg dat je je boek bij de hand hebt, zorg dat alle spullies die je ergens voor nodig hebt ergens bij elkaar op een vaste plek wonen en dat de juiste boodschappen in huis zijn.
  • Probeer het één dag. En dan nog één. En nog één. ‘Ze’ zeggen dat het 30 dagen duurt om eem gewoonte te kweken. Maar 30 dagen is verdomd lang. En voor sommige gewoontes is zelfs een week echt heel lang.
    Dus probeer het één dag. Eén dag is haalbaar.
    Wil je het morgen toch anders, dan kan je dat dan altijd nog bekijken. Grote kans dat je morgen ook denkt ‘een dag red ik toch wel?!’
    Dit is een van de dingen die voor mij het beste werken. Geen alcohol? Een maand lang elke dag voor mezelf schrijven of onderzoeken? Élke dag sporten? Fucking lastig. Maar één dag? Zelfs voor mij haalbaar.
  • Meerdere 1%-doelen op één dag en er lukt niet alles, maar wel iets? Dat, my friend, is een succes. ‘Ik heb niet x gedaan, maar wel y’. Goed om te weten, morgen verder.
  • Falen mag. Voor één dag. Van mij mag je ook best langer dan één dag je microdoel niet halen, maar voor mij ligt de grens op één dag. Heb ik écht geen zin, lukt het écht niet, prima. Dan een dag niet. Maar daarna: hopla, verder met die 1%. Het is geen excuus om dan maar helemaal op te geven. Voor mij is het de grens tussen ‘we gaan door’ en ‘lamazittuh’.
  • Lukt het echt helemaal niet? Is het dan iets wat je moet willen of wat bij je past? Ik heb bijvoorbeeld al best een tijd een volgende fotografiecursus in mijn inbox staan (meer dan een jaar). En ik heb geen zin. Gewoon echt niet. Dus heb ik besloten dat dit nog wel een keer komt. Of niet. Maar in elk geval niet nu.

Doe jezelf een lol, geef de volle 1%

Dus hopla, wat kunnen we op 1% doen en toch resultaat boeken?

Vrij veel kan op 1% en toch effectief zijn, gelukkig. Je moet misschien alleen een paar dingen opnieuw voor jezelf bekijken:

  • Moet je per se meteen een (YouTube/virtuele) sportles van een uur doen, of kun je ook met 10-15 minuten beginnen?
  • Is er haast bij het afronden van de hele cursus, of het uitlezen van het hele boek, of kun je ook gewoon met hoofdstuk 1 beginnen?
  • Woon je in een museum of in een huis waar mensen leven?
  • Lukt het alleen als je vanaf nu nooit meer x of y eet/drinkt, of kun je ook erst mal minderen?
  • Moet dit artikel in één ruk geschreven worden, of kan het ook in stukjes?
  • Enzovoorts.

Voor mij levert een 1%-mentaliteit nu meer productiviteit en goede gewoontes op dan een 100%-mentaliteit.

Dingen waar ik zelf 1% voor ga

  • Elke dag 15 minuten microtraining, afgewisseld cardio, yoga, kracht. Lukt dat écht niet achter elkaar, bijvoorbeeld omdat ik al verrek van de spierpijn (hashtag bejaarde tegenwoordig…), dan probeer ik meerdere keren op een dag toch een paar losse oefeningen te doen, of desnoods wat extra met de stofzuiger aan de zwier te gaan.
    Ja, ik ging vroeger 6x per week spinnen en deed zonder training spinningmarathons voor het goede doel. Nu ben ik buiten adem als ik de gordijnen open heb gedaan.
    Shit happens. Microtraining it is!
    (Moet opeens aan Edina en haar personal trainer denken… maar goed: als dat je helpt, by all means, think happy thoughts en wapper met je wimpers!) (Kan de aflevering niet terugvinden, darn. Volgens mij doet Eddy in deze aflevering ook iets met dolfijnen. Anyhow.)
  • Elke dag iets nieuws leren. Dat kan zijn door een docu te kijken, of een tutorial, maar ook door een artikel (of een stuk daarvan) te lezen. Het onderwerp ligt niet vast, als ik het maar interessant vind en/of kan gebruiken. 
    Het heeft de laatste jaren echt geen zin voor mij om te zeggen ‘ik ga deze cursus nu helemaal afmaken’ en dan intensief studeren. Dat is de laatste jaren gewoon een recept om helemaal af te haken. Maar elke dag iets nieuws in het hoofd, al dan niet met een paar notities, ja, dat kan ik!
  • Maximaal 2 koppen koffie per dag. Heeft niet zozeer te maken met de caffeine als wel met de hoeveelheid melk die ik in de koffie giet om het leuk te houden. Anyhow, zonder koffie na het wandelen kan de dag ook niet starten.
  • Zo min mogelijk op Twitter hangen. Ik heb hier nog geen routine voor gevonden, maar ik ben er niet meer elke dag.
  • In geval van een berg rotklussen in huis: er minimaal 1 wegwerken. Tot nu toe knapt de Abstellkammer ervan op!
  • Alcohol alleen in het weekend, liever helemaal niet. Typisch een geval waarbij het de moeite waard is om te zeggen ‘één dag, morgen zien we weer’. Goede boekentip in dat kader: Nou, nog eentje dan.

En werk dan?

Werk is wat lastiger op 1%. Maar niet onmogelijk. Ik bepaal aan het einde van de werkdag wat ik de volgende dag ga doen. En daar houd ik me dan aan. Komt er iets bij, dan kan het niet meer op dezelfde dag. Dat maakt me minder flexibel, maar dat vind ik niet erg. Uiteindelijk heeft iedereen er meer aan als ik geconcentreerd kan werken. Ik ben niet voor niets eigen baas en ik ben inmiddels in de positie dat ik bloedspoedprojecten kan afslaan

Moraal van dit verhaal?

Is dit een succesverhaal? Nee hoor. Het is een werk-in-uitvoering verhaal.

Maar met Blue Monday in aantocht ben ik met mijn 1% misschien toch al succesvoller dan anderen. Dus mocht je denken ‘kak, het wil niet met mijn voornemens’, dan is het misschien tijd om ook eens een tijdje in te zetten op 1%?

Doe jezelf een lol, ga voor de volle 1% voor je doel. Je leest het goed.
Delen:

1 Reactie

  1. Marcel
    20 januari 2021 / 20:17

    Weer een mooi en misschien wel inspirerend schrijven.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Zoek je iets?