Een retromops die Dorothy Zbornak heet

Opeens heb je het! Er moet een huisgenootje bij komen, het moet een retromopsje zijn en ze moet Dorothy Zbornak heten.

Een hondje, ja, ik!

Ja, het gebeurde opeens. Zomaar! Ik heb mezelf altijd gezien als een kattenmens. Mijn oude kat, Winnie de Poes, ook een platneus, trouwens, was de beste kat ooit. Hij was al 6 toen we hem kregen, en ik heb nooit een gemütlicher kattenbeest ontmoet dan de Winneman.

Maar ja, dat is wel een beetje het punt: de Winneman was wat ongebruikelijk. De meeste katten doen toch gewoon hun eigen ding. Je kunt wel proberen het poezebeest dingen bij te brengen, maar dat komt er in de praktijk toch vaak op neer dat hij misschien niet met zijn aars over het aanrecht veegt als je erbij bent, maar dat je er vergif op kunt innemen dat hij daarmee begint zodra je je hielen hebt gelicht, en daarna in je bed gaat liggen. Op je kussen, uiteraard.

Ik denk gewoon dat het nu gezelliger is om een mopsje in huis te hebben. Dat een band met je opbouwt, dat je iets kunt bijbrengen en waarmee je ook nog eens ergens komt.

Kijk, hier een keiharde actiefoto van de Winneman!

Een hondje also, maar waarom een retromops?

Voor de gezelligheid dus. En mopshonden zijn vriendelijk, geschikt voor beginners en geven gewoon meerdere fucks voor hun baasje. Ik ken een mopseflops en stiekem ben ik een beetje verliefd op dit hondje. (Snel, leid jij het baasje af, dan zet ik de hond in mijn fietsmand!)

Maar mopshonden brengen, zoals de meeste rashonden, allerhande problemen met zich mee, waaronder ademhalingsproblemen. Mijn mopsenmattie snurkt bijvoorbeeld ook als ze wakker is. Dat vind ik zielig. Ik hecht best veel waarde aan ademhalen. Gelukkig fokken serieuze fokkers geen echte Plattnasen meer. 

Goede fokkers letten erop dat de pups geen erfelijke aandoeningen mee kunnen krijgen, dat ze vrij kunnen ademhalen en geen uitpuilende (en dus erg kwetsbare) ogen hebben.

Retromopsen zijn er in verschillende varianten: 100% mops waarbij geselecteerd wordt op o.a. de neus, of mixhonden waarbij een ander ras meegemixt is. Vaak is dat een Beagle of een Beagle mix. (In dat geval hebben ze dus een duidelijke neus-neus.)

Smeltintermezzo: 

Moet het per se een baby zijn?

Nee, wat mij betreft niet. Er zitten ook zeker voordelen aan een (jong)volwassen hond (neem zindelijkheid…). Punt is dat mopsen uit de categorie ‘Möpse in Not’ vaak bejaard zijn, en veel medische en/of gedragsproblemen hebben. Daarvoor heb ik de kennis niet in huis. Er zit gewoon een verschil tussen een gezonde babyhond in huis nemen die mogelijk ooit ziek wordt (net als alle honden en mensen wel eens ziek zijn) of een hond van wie je al weet dat hij ziek is.

Bovendien lijkt het me voor mijn eigen welzijn niet goed als de nieuwe huisgenoot over een paar jaar de pijp al aan Maarten geeft.

Dieren uit het asiel hebben trouwens vaak de belachelijkste namen. Laatst bijvoorbeeld kwam ik een stel bejaarde mopsenbroers tegen. Ze waren übersüß en, maar waren er medisch slecht aan toe. Bovendien waren hun namen, geen grap, Mike en Tyson. Natuurlijk kun je die beestjes een andere naam geven (Winnie de Poes is zijn leven ook gestart als Clint Eastwood…), maar op hoge leeftijd wil je ze dat toch ook niet meer aandoen. 

Wat me tot het volgende punt brengt: de nieuwe huisgenoot moet een meisje zijn, want de nieuwe huisgenoot heet Dorothy Zbornak.

Waarom Dorothy Zbornak?

Dit is geen serieuze vraag, oder? 

Also, wanneer kunnen we Dorothy verwachten?!

Dat is op dit moment n.o.t.k. Nog niet iedereen is over de streep. Ook niet onbelangrijk: ik ben wel positief getest op een allergie voor hondenhaar. (Of eigenlijk voor eiwitten in hondekwijl, maar goed, dat zit dus ook overal.) Ik heb er veel minder last van dan vroeger (het was niet ideaal een Pers in huis te hebben als je allergisch bent…), maar het is wel een ding. Ik hecht er namelijk niet alleen aan dat de toekomstige nieuwe huisgenoot een neus heeft en dus normaal kan ademen, ik hecht zelf ook wel erg aan mijn eigen ademhaling.

In elk geval ga ik de komende tijd mopsplaatjes kijken en mijn mopsobsessie mogelijk op La Docta uitmelken in mijn zoektocht naar een fijne fokker en de perfecte hondenmand, want daar heb ik zin in, en je moet je dromen visualiseren enzo. 😉

Woef!

Delen:

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Zoek je iets?