Tsundoku, of waarom je maar beter trots kunt zijn op je kast vol ongelezen boeken

Ben je ook van de tsundoku? Nee, dat was geen oneerbaar voorstel. Laat ik het anders formuleren: heb je ook een kast vol boeken die je niet gelezen hebt? En is er toch altijd nog een plekje vrij voor nóg een boek?

Dan zou ik dat mooie woord even ergens opschrijven, want dan is de kans groot dat je een meester in de tsundoku bent.

De kunst van het ongelezen boek

Tsundoku, de kunst van het ongelezen boek

Jazeker, de Japanners hebben een woord voor het fenomeen boeken aanschaffen en vervolgens ongelezen een plek in je huis te geven: tsundoku. Het woord bestaat uit een woordspel tussen ‘stapelen’ (tsunde), ‘even weggaan’ (oku) en ‘lezen’ (doku). Hoewel het oorspronkelijk waarschijnlijk satirisch bedoeld was, zien Japanners tsundoku niet als iets negatiefs.

Hebben ze helemaal gelijk in, als je het mij vraagt.

Sommige mensen denken namelijk volstrekt ten onrechte dat ze een reden moeten hebben om een nieuw boek aan te schaffen als er nog boeken op de plank liggen. Dat het hebben van ongelezen boeken iets is wat beheersd moet worden met tips! (Check bijvoorbeeld deze volstrekt onbegrijpelijke tips, voor het in toom houden van je boekenstapel – uitgerekend van Hebban?! Waarom zou je in fuckensnaam je boekenstapel ‘in toom’ willen houden? Wáárom??)

Aber nicht doch! Van boeken heb je er nooit genoeg, en dat weet elke boekenwurm. Gelukkig blijkt het dus gewoon een Japanse kunst te zijn boeken in huis te halen en ze vervolgens (voorlopig) niet te lezen. Kun je daar mooi mee wapperen, mocht iemand je van je volgende aankoop af willen houden.

“To add a library to a house is to give that house a soul.”

− Cicero was een zeiksnor, maar hier had hij toch echt gelijk in

5 goede redenen om trots te zijn op je kast vol ongelezen boeken

Tsundoku is geen reden om uitvluchten te verzinnen. Het is juist een goede reden om jezelf een schouderklopje te geven. Goed bezig! Kijk maar:

1. De veiligheid van een huis vol boeken

Heb jij je ooit afgevraagd wat je in godsnaam met je tijd moet als je met pensioen bent? (Even aannemend dat het concept pensioen tegen die tijd nog bestaat.) Ik niet. Want ik heb dan een schatkist vol aan boeken waar ik tot het einde der tijden mee voort kan.

Mocht dat einde der tijden zich nou eerder aandienen, of mocht er, ik noem maar wat, een pandemie uitbreken die ons allemaal thuishoudt… dan ben je met stapels boeken die je nog niet gelezen hebt altijd voorzien van entertainment. (Zie ook deze boeken die uitstekend geschikt zijn voor een quarantaine.)

Boeken zijn bovendien toch de perfecte manier om te ontsnappen aan al het nieuws dat de hele tijd maar op ons neer dondert.

2. Voorpret op al die avonturen die je nog tegoed hebt

Je ongelezen boekenkast is een ongekend avontuur dat geduldig wacht tot je zover bent. Dat heeft toch iets ontzettend rustgevends, vind ik. Denk eens aan alle prachtige verhalen die je nog gaat lezen, personages die je nog moet ontmoeten, alle troost die je nog gaat vinden… Mijn ademhaling wordt vanzelf rustiger… (Maar echt.)

“Anyone who has got library and a garden wants for nothing.”

− Cicero praat niet alleen maar poep, zo blijkt maar weer.

3. En wat te denken van alle kennis en inspiratie die je nog gaat opdoen!

Ik heb alles in huis om Deens te leren, Hebreeuws weer op te pakken en mijn Frans op te poetsen. Ik kan leren haken, Joodse recepten leren koken, de hechtingstheorie doorgronden en me onderdompelen in de geschiedenis van Bletchley Park. Om maar een paar dwarsstraten te noemen. Het hoeft niet meteen nu, maar het kan wel. En ook dat vind ik een heel geruststellende wetenschap.

4. Ook ongelezen boeken vertellen een stukje van jouw verhaal

Van je lievelingsboek weet je vast nog wanneer je het voor het eerst gelezen hebt. Waarom je het gekocht hebt. Van wie je het gekregen hebt. Dat geldt voor mij ook voor mijn ongelezen boeken. Zo kocht ik Und Nietzsche weinte bij de kringloop voor € 1,50, omdat er een Klimt op de voorkant staat. Jij bent mijn mes wacht al sinds een heftige relatiebreuk in 2003 op mij en Die Mitte der Welt is het lievelingsboek van mijn Lieblingsmensch. Ik heb ze nog niet (uit)gelezen, maar ze zijn er wel, en ze horen ook bij mij.

Je kiest je boeken zelf uit omdat je ze interessant vindt of omdat ze bij je stemming passen. Je krijgt ze van je beste vriend cadeau, je partner heeft ze verslonden of je kent de auteur, al dan niet persoonlijk*. En elke keer dat je ze in huis tegenkomt denk je ‘o ja, jou ga ik binnenkort ook nog lezen, hoi!’

5. Het hebben van een boek draait niet alleen om lezen

De boekhandel is toch een soort snoepwinkel, laten we eerlijk zijn. Je moeder tipt je bovendien een boek dat je écht moet lezen. En die recensie in de krant laatst, wow, over dat boek moet je meer weten. Om te zwijgen van de kringloop, de vlooienmarkt en de doos met boeken die je op straat als ‘zu verschenken’ tgenkomt. Eenmaal thuis met je stapel boeken maakt de buit je al blij voor je een letter gelezen hebt. Ze staan mooi in de kast en maken een stukje van je thuis uit. Ze wachten tot je thuiskomt en ze zijn er als je thuis bent. En over een jaar wachten ze nog steeds op je. En over 20 jaar nog steeds. En als je echt wanhopig bent, kun je de zwaarste exemplaren gebruiken om bloemen in te drogen…

Kortom, een boek dat niet gelezen wordt is zeker geen miskoop.

Wat staat er bij jou nog ongelezen in de kast? 

Tsundoku: de kunst van het ongelezen boek

* In dit laatste geval is het misschien raadzaam het boek toch snel te lezen of desnoods te veinzen dat je het gelezen hebt. 😉

Delen:

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Zoek je iets?