Wat nou, zenmeditatie, ruim gewoon de bijkeuken op.

door Fem
Gepubliceerd: Bijgewekt op:

Ik was het zat. De hele lockdown en de Periode met de Gebroken Poot heb ik me groen en geel geëergerd aan de chaos die ik mijn Abstellkammer noem. Het was tijd om in te grijpen. Tijd voor, jawel, een interventie.

In de Abstellkammer sparkte het bepaald niet.

De Abstellkammer, bijkeuken, rommelhok of hoe je het ook wilt noemen sparkte namelijk helemaal geen joy meer. Als er iets sparkte in deze ruimte, dan was het frustratie en het verlangen met dingen te gooien.

Dit is de plek waar de wasmachine woont, maar waar ook mijn schoenen wonen. En ook de statiegeldflessen, en de paraplu’s. Over de statiegeldflessen breek ik voortdurend mijn nek, maar mijn schoenen zijn zo goed als onbereikbaar. Wat natuurlijk niet de bedoeling is nu ik eindelijk weer normale schoenen kan dragen.

Meneer Ikea moest eraan te pas komen, al had hij daar duidelijk geen zin in

Aldus bestelde ik fluks een praktische Jonaxel-kast bij meneer Ikea, met zowel lekker veel lades als planken.

Hoewel, fluks, zo fluks ging het niet, want ik kreeg ruzie met Ikea’s webshop. Ik vind namelijk dat ‘beperkt beschikbaar voor levering’ moet betekenen dat er wel geleverd kan worden, anders zou de status wel ‘niet beschikbaar’ heten. Ikea dacht daar anders over. In de dichtstbijzijnde Ikea waren nota bene twee exemplaren beschikbaar (stond erbij!) en ik wilde er maar één. Ik ben niet heel goed in hoofdrekenen, maar dat leek mij mogelijk te moeten zijn. Ikea leek echter niet van plan te zijn mij een van de twee exemplaren te verkopen. Het had met de coronacrisis te maken, zei de geautomatiseerde mail van de helpdesk. Mij leek dat apekool, maar ik ga die zin even onthouden voor als ik een keer ergens geen zin in heb.

Maar het ging toch door, dus eind goed, al goed…

De aanhouder wint natuurlijk, en de aanhouder ben ik, lijkt me duidelijk. Er werd dus alsnog een Jonaxel besteld, en dat was maar goed ook, want de nood werd hoger en hoger. Alleen de gedachte dat ik binnenkort alle zooi in bakjes zou kunnen doen en mijn schoenen zomaar uit de kast zou kunnen pakken maakte me erg zen.

Bijna.

De kast kwam, hoera! Hij bleek wat dieper te zijn dan ik gedacht had (lees: ik had alleen breedte en hoogte gecheckt, lalala), maar geen probleem, dan zet ik hem anders in de Abstellkammer, ruimte zat.

Alleen nu nog niet. Ik was namelijk ook vergeten dat ik een huge ass sofa besteld had. Die ik nog niet kan gebruiken, omdat er momenteel verrukkelijk hysterische donkerblauwe fluwelen hoezen voor gemaakt worden. Dat duurt allemaal nog een week of zes.

Tot die tijd staat er dus een gigantische unit de Abstellkammer te blokkeren. (Ik zou willen zeggen dat de unit de plek waar de kast moet komen blokkeert, maar het komt erop neer dat eigenlijk heel die bijkeuken niet meer begaanbaar is.)

Dit heeft helaas een wat verstorende invloed op mijn nieuwbakken zenmasterstatus.

Tot zover dus alvast de uiterst succesvolle start van de categorie Interieur op deze blog. 😉 Ik zou zeggen, stay tuned, want het wordt natuurlijk een dolle boel. Als ik eenmaal kan beginnen…

You may also like

Laat een reactie achter

Op zoek naar iets leuks om te luisteren?

Welkom op La Docta & de podcasts, waar we, je raadt het al, lekker veel podcasts gaan luisteren. Ik ben een echte podcastvreter, dus zoek je nog fijn luistervoer, dan zit je hier goed.

© 2020-2022 La Docta/femina docta | Alle rechten voorbehouden | Impressum, privacy en cookies

La Docta gebruikt cookies om de site goed te laten draaien. Prima